|
We hoeven het duo 1982 niet te verwachten in de welbekende eindejaarslijsten. 2012 is tussen al dat moois wat momenteel wordt uitgebracht niets meer dan een onopvallend album.
|
|
It’s the Trip. Een beter gekozen albumtitel zou onmogelijk zijn. Het Belgische producersduo 40 Winks begeleidt je door middel van laidback producties, en een fijne muzikale trip is het resultaat.
|
|
Je zou kunnen zeggen dat 50 Cent op The Big 10 teruggrijpt naar de beginperiode van G-Unit, toen het voor de rapper normaal was om, begeleid door grimmige beats, zijn gal te spuwen.
|
|
Met The War Angel LP krijg je weer het gevoel dat 50’s hart niet ligt bij de muziek die hij maakt, maar bij het geld dat hij ermee kan verdienen. En het is veelzeggend dat dit zelfs duidelijk wordt op een gratis product als dit.
|
|
Voor The Wonder Years heeft 9th Wonder een uitstekende gastenlijst ingezet om zijn beats in te kleuren. Zo ontstaat er af en toe een voltreffer, maar helaas wordt de plank ook vaak misgeslagen.
|
|
|
In de rubriek Afgestoft recenseert Hiphopleeft oude albums die het niet verdienen in de vergetelheid te raken. Ditmaal The Cactus Album, van eind jaren 80; de gloriedagen van de Golden Age.
|
|
Before I Self Destruct staat in het teken van een 50 die een onwaarschijnlijk grote hoeveelheid veren in zijn achterwerk steekt. Voeg hier een stortvloed aan hiphopclichés en open deuren aan toe en klaar is Kees.
|
|
Vroeger wist 50 cent door middel van goed gelaagde beats met zware bassen en een verveelde doch dreigende flow de luisteraar te intrigeren. Maar lukt hem dat met matige producties nog steeds?
|
|
Het vijfde reguliere album van 7L & Esoteric toont eindelijk aan dat het duo veel in haar mars heeft. Daar waar voorgaande albums nauwelijks tot niet zijn bijgebleven, weet 1212 van begin tot eind prima te vermaken.
|
|
Slecht is niet het juiste woord voor The Formula. Het is meer zo dat de plaat saai is, omdat ze veel te veel in het verlengde van haar voorganger ligt, zonder dat er geëxperimenteerd wordt. Teleurstellend.
|
|
|
|