|
 DJ Format levert met Statement of Intent een afwisselend album af dat qua stijlen van oldschoolhiphop tot Kraftwerk gaat. Is het hem hiermee ook gelukt iets onderscheidens te maken?
|
|
 Fabolous neemt de regie op zich voor zijn inmiddels vijfde verhaal: Loso's Way. Een album met een eigentijdse cast (onder andere Jay-Z en Lil Wayne), gelaagde instrumentaties en verdienstelijke teksten.
|
|
 Geleidelijk is de Fakkelteitgroep uitgegroeid tot één van de belangrijkste platforms binnen de Nederlandse hiphopscene. FTG3 onderstreept die status eens te meer. Een bijzonder sterke tape.
|
|
 Fakts One is een goede producer en levert immer degelijk werk af, waarbij er goed rekening mee wordt gehouden wie de microfoon hanteert. Jammer dat het op Longe Range aan echte cohesie ontbreekt.
|
|
 Als Fat Joe grijpt naar de mogelijkheid iets in de r&b-trend neer te zetten, dan faalt hij opzichtig. Op Elephant in the Room zal de liefhebber van creativiteit de krenten in de pap er zelf uit moeten vissen.
|
|
|
 De muziek is prima, maar Faberyayo is op Coco tekstueel vaak te saai. In zijn uitgaansbeschrijvingen excelleerde hij, nu hij zich aan liefdesbeschrijvingen waagt toont hij zich minder gelukkig.
|
|
 Colucci Era is de bevestiging van een jarenlange vriendschap van de Zwolse hiphoppers Sticks, Rico, Typhoon, James en A.R.T. Het plezier spat er vanaf, alleen wordt het soms iets té gezellig.
|
|
 Consistent zijn de FTG-verzamelaars nooit, dat hoef je ook niet te verwachten. Wel biedt het een fraai overzicht dat doet uitkijken naar aankomende projecten van leden uit de groep.
|
|
 Op Boy Meets World rapt Fashawn over zijn boeiende leven en verleden. Het gaat hier misschien niet om een briljante lyricus, maar wel om een oprechte, enthousiaste jongen die tot een man is uitgegroeid.
|
|
 Dat Fat Joe al enkele jaren last heeft van een identiteitscrisis bevestigt zijn nieuwste plaat eens te meer. Alles op J.O.S.E. 2 is door anderen al eerder gedaan, en ook nog eens een stuk beter. Een draak van een plaat.
|
|
|
|
