In de rubriek Flitsrecensies worden platen kort en bondig gerecenseerd. Ditmaal: Smoke DZA - Rugby Thompson, Safi & Spreej - Ter Plaatse, Rust en Gift of Gab - The Next Logical Progression.
Gift of Gab - The Next Logical Progression (Quannum)
Een plaat die bij Hiphopleeft wel op de planning stond, maar uiteindelijk niet is gerecenseerd doordat de schrijver niet door de ''nietszeggende stof'' heen kwam, is Gift of Gabs The Next Logical Progression. Een titel die nog veel doet beloven, maar waar vrij weinig van terechtkomt. Maakte Gift of Gab eerder heerlijke zomerse muziek met zijn compagnon Chief Xcel (onder de naam Blackalicious) - en zou een logische volgende stap dezelfde soort muziek zijn, alleen dan nog beter uitgewerkt - nu moet de luisteraar het doen met een slap aftreksel van alles wat Gift of Gab eerder en beter heeft gedaan. Gezapige beats verhullen op onoriginele wijze dat het hier een zonnig plaatje betreft, en de nog altijd snelle raps van de gastheer hebben weinig betekenis: “My fanbase is not who I grew up around//I’m touring the world, but my folks are still struggle-bound.” Met de track Everything Is Fine staat er gelukkig wel een noemenswaardig nummer op de plaat, al is het alleen al door de fijne aanwezigheid van de heerlijk grommende funkmeester George Clinton.
Safi & Spreej - Ter Plaatse, Rust (Eigen makelij)
Waar de Franstalige rappers uit België in ons land soms nog enige bekendheid genieten, is de Nederlandstalige equivalent nu wellicht ook in opkomst. Safi & Spreej, een duo dat spontaan overkomt met zelfbewuste teksten in afwisseling met - helaas soms nog wat stroeve - punchlines verdient het in ieder geval aandacht te genieten. Even wennen aan de zachte g’s en lompe accenten is het wel. Maar was er niet ook een tijd dat ''we'' Zo Moeilijk ook maar gek vonden klinken? Productioneel zit het in ieder geval helemaal goed op Ter Plaatse, Rust: stevige drums en strakke samples vormen de ideale bombastische begeleiding voor dit Vlaamse duo.
Smoke DZA - Rugby Thompson(Cinematic)
Voor de hiphopliefhebber die op zijn tijd graag een jointje mag roken is Smoke DZA’s Rugby Thompson het ideale album om op de achtergrond te hebben staan. Van overwegend trage rappers hebben we er momenteel genoeg (denk aan Curren$y en Wiz Khalifa), waardoor Smoke DZA niet de meest authentieke MC is. Toch combineert hij zijn lome raps zo nu en dan met felle oprispingen: het tempo van zijn flow gaat dan omhoog en de sfeer die hij creëert wordt direct een stuk agressiever. Rugby Thompson is in zijn geheel geproduceerd door Harry Fraud, wiens beheerste instrumentaties vooral een erg levendige indruk achterlaten door het veelvuldig gesample van live-instrumenten zoals stoffige gitaarriffs, dreigende pianoloopjes en opvliegende drumritmes.
Heel erg dope idee. Zelf zat ik al te wachten op een recensie van Safi & spreej. Vind het een stap in de goede richting van onze zuiderbuur op het gebied van Nederlandstalige rap, mooi album.
Echt belachelijk dat Gift of Gab hier slechts 2,5 platen krijgt. Over weinig betekenis gesproken, je hebt geen eens moeite gedaan om de lyrics te snappen, dat valt te zien aan je inhoudsloze recensie. Alle dubbele betekenissen, metaforen en imagery zijn over je hoofd heen gegaan.
Zo'n systeem pakt niet echt goed uit vind ik persoonlijk maar to each his own. Je kan nooit veel dingen behandelen in een paar regels en ik vind het best vreemd als dat wel het geval is en een plaat dan 4 krijgt.
Maar dat blijkt wel. Waarom zou je het niet over de meest intelligente lyrics hebben, dat zou een heel groot onderdeel moeten zijn van het album en dat is de schrijver blijkbaar ontgaan. Zijn lyrics zijn niet eens slechter als voorheen, ze zijn clever en steken zelfs beter in elkaar. Blackalicious maakte natuurlijk betere muziek maar dat waren gewoon classics, dit is ook een geweldig album alleen al vanwege de lyrics maar als je geen moeite doet en het album slechts half hebt beluisterd..
Afgaande op de videoclip lijkt 4 sterren voor die Belgische plaat iets te veel van 't goede.
Trouwens de plaat van Oddisee is hier nog niet voorbij gekomen. Zou zonde zijn als 1 vd tofste releases uit 2012 niet gerecenseerd wordt.
Zo'n systeem pakt niet echt goed uit vind ik persoonlijk maar to each his own. Je kan nooit veel dingen behandelen in een paar regels en ik vind het best vreemd als dat wel het geval is en een plaat dan 4 krijgt.