Ja. So So Trobi is voor losers. Eigenlijk zou dit het hele betoog kunnen zijn. Maar toch even een toelichting waarom dit opiniestuk meer lijkt op de wenslijst van een puber die wordt gepest, dan op de mening van een muziekliefhebber. Want op welke manier je er ook naar kijkt, het stuk is een achthonderd woorden tellende contradictie.

De boodschap die Winne met de So So Lobi-tape probeert over te brengen is aan de ene kant nobel en spreekt de goedheid van de mens aan, maar het staat aan de andere kant ook symbool voor hoe tam de vaderlandse hiphop van vandaag is geworden.

Een groot producer heeft ons verlaten, nog op jonge leeftijd. Aan de hand van zijn twee soloalbums, een hommage aan Nujabes: een man wiens muziek we tot in de eeuwigheid moeten draaien. Rust in vrede.

Slechts één ding is erger dan een artiest zonder bijbehorende argumenten afkraken, en dat is een artiest middels niet kloppende argumenten afkraken. Helaas maakt mijn collega-schrijver zich op pijnlijke wijze schuldig aan het laatste. Ik voel mij geroepen dit te rectificeren en het fenomeen DOOM in ere te herstellen.

Born Like This is door onze redactie tot album van het jaar gekroond en nog twee van DOOMs albums zijn in onze top 10 van het decennium gezet. Eén van onze redacteuren is echter geen liefhebber van de gemaskerde rapper en wil graag duidelijk maken waarom de beste man al deze eer eigenlijk niet verdient.

Als er één ding is wat onlosmakelijk met hiphop is verbonden, is dat imago wel. Hoe vaak trachten collega-MC's elkaars imago niet te besmeuren, in de hoop daarmee de verkoopcijfers van de rivaliserende rapper naar beneden te halen? Eén onzer redacteuren geeft zijn mening.

Nederland heeft inmiddels een ‘volwassen’ hiphopscene, met een zeer breed scala aan artiesten. Hiphopleeft duikt een tijdje terug in de tijd en haalt enkele voorbeelden aan waaruit blijkt hoe graag de Nederlandse hiphopartiest teruggreep (en recent nog grijpt) op voorbeelden uit de Amerikaanse taal.

Het festival is bezonken, de cd beluisterd, het boek gelezen, de dvd bekeken en sinds afgelopen zaterdag is ook de expositie niet meer te zien: Smoelwerk zit er inmiddels echt op. Is Smoelwerks samenvatting van tien jaar hiphop in Nederland geslaagd te noemen? Hiphopleeft maakt de balans op.

Onlangs verscheen Reincarnated, het nieuwe album van MC Ren. Wees niet verbaasd als je daarvan niet op de hoogte was: dat is nagenoeg niemand. Door twintig jaar lang consequent de verkeerde keuzes te maken is Ren namelijk gestaag afgegleden van potentiële pionier naar vergeten veertiger.

Brainpower heeft recentelijk zijn Greatest Hits uitgebracht. Naar aanleiding van die gelegenheid brengt Hiphopleeft één van zijn meest openhartige nummers nog eens onder de aandacht.