|
Bij het horen van de gastartiesten verlang je naar C-Murder, en bij het horen van C-Murder smacht je naar vroeger. Niet dat het vroeger zo goed was, maar zo bedroevend als nu - met dit album - is het nooit geweest.
|
|
C-Rayz Walz staat bekend als een punchlinerapper. Vaak heeft hij ijzersterke refreintjes, die je na één keer horen al kan meerappen. Helaas heeft hij van het uitzoeken van beats minder kaas gegeten.
|
|
Door de sombere sfeer is Depart from Me geen album voor elk moment van de dag, maar dat Cage een verhaal heeft is duidelijk. Zijn met emotie doordrenkte raps zijn ook nog eens indrukwekkend.
|
|
Canibus en Keith Murray voegen helaas weinig aan elkaar toe, en de beats stellen ook teleur, maar The Undergods vormt alsnog wel een aardige opmaat naar het nieuwe album van Canibus.
|
|
Noreaga is de enige die nog een beetje kwaliteit levert op Channel 10, want verder is het album totale droefenis. Capone rapt slecht, en ook de onderwerpen en beats zijn rampzalig. Snel vergeten dus.
|
|
|
Screamin’ 4 Vengeance is niet pakkend genoeg voor de commerciële fans, niet overtuigend genoeg voor de oude No Limit-soldaten en niet hoogstaand genoeg voor de andere luisteraars.
|
|
Afterparty Babies is misschien niet vooruitstrevend, maar muzikaal is het erg interessant. De plaat is namelijk compleet vol geplamuurd met geluid. Puristen kunnen daarom beter wegblijven, hiphopheads niet.
|
|
Het wordt op Crime Pays pijnlijk duidelijk dat Cam'ron een formulerapper is: hij heeft een speciaal type beat nodig, en als die er niet is, dan blijft er slechts onbezield en oppervlakkig gemompel over.
|
|
Canibus overdondert op Melatonin Magik zo’n elf tracks lang, met hongerige en agressieve teksten op opzwepende beats. Helaas trakteert hij zijn fans op een teleurstellende slotfase.
|
|
Is het gebrek aan originaliteit storend? Nauwelijks, want niettemin zorgt The War Report 2 voor veel luisterplezier; het album toont Capone-N-Noreaga van haar beste kant. Een verrassend leuke vervolgplaat.
|
|
|
|