|
Kill Devil Hills is een ernstig, zwaar en ook eentonig album geworden, dat weliswaar genoeg luisterplezier biedt, maar behalve een handvol diehard-fans waarschijnlijk niemand zal bijblijven.
|
|
Pain Language onderstreept waar de krachten van DJ Muggs liggen. Het is alleen jammer dat de overwegend heerlijke beats bij de verkeerde MC zijn beland. Planet Asia wil maar niet overtuigen.
|
|
M.O. en Brakko zijn geen MC's die hele nummers kunnen dragen of de luisteraar omver blazen, maar hun wisselwerking, en vooral de productionele ondersteuning, vergoeden een boel op Koester.
|
|
Mack 10 heeft weer eens een nieuwe plaat uitgebracht. Door de Westcoast-rapper worden we echter allerminst verrast: het is een leuk album voor de verzameling, maar zeker niet meer dan dat.
|
|
Beat Konducta Vol. 6 voelt alsof je voor de vijfde keer in één jaar naar een concert van je favoriete artiest gaat: ook al doet hij het de vijfde keer even goed als de eerste, het beklijft minder.
|
|
|

Onlangs kwam Pain Language uit, een project van Planet Asia en DJ Muggs. Eerder maakte Muggs al enkele samenwerkingen met andere artiesten. Grandmasters, samen met GZA/Genius, is er één van.
|
|
M.O. & Brakko leveren op Catharsis gewoon een fijne drie kwartier hiphop af. Het is geen groots spektakel, maar al met al klinkt het lekker. Geen franjes, maar een sfeervolle beat en recht-voor-zijn-raap-raps.
|
|
Lil' Fame en Billy Danze houden zich op Foundation vast aan hun oude patronen. Hyperactieve en agressieve raps worden met samplebeats gemengd, en het resultaat kan altijd als oppepper opgezet worden.
|
|
Macronizm dropt met Alter Ego een album waarop het dunne vlies dat tussen hiphop en poëzie zit nogmaals zichtbaar wordt. De teksten zijn dan ook van hoog niveau, maar dat maakt het album niet perfect.
|
|
Lang niet alles op The Medicine Show Vol. 1 is nieuw, maar de kenmerkende Madlib-feeling is meer dan aanwezig en het album bevat bovendien heel degelijke en innovatieve hiphopbeats.
|
|
|
|