Een album van een rapper dat de naam I Fucking Hate Rappers draagt is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Toch doet PackFM dit. De battlerapper is namelijk niet zo blij met de huidige staat van hiphop.

A Mind on a Ship Through Time mist een uitschieter; tijd voor een experiment zit er niet bij. Dat neemt echter niet weg dat het constant hoge niveau, en soulvolle geluid, al een prestatie op zich is.

Carried Away is alweer het zevende studioalbum van People Under the Stairs. Het album is wederom degelijk en relaxed, maar dat geldt eigenlijk ook voor de voorgaande werken. Tijd voor verandering misschien?

Percee P's vele opschepraps blijven vrijwel altijd ongedeerd en komen in remixvorm een enkele keer zelfs beter uit de verf dan op Perseverance. Dat alleen al maakt dit remixalbum de moeite waard.

Het grootste struikelblok van NY's Finest is dat het album nergens gedurfd klinkt. Pete Rock maakt nog steeds gebruik van bekende samples uit onder meer de soulwereld, maar overtuiging is er amper.