|
Zelden is een eerste wapenfeit zo veelbelovend geweest als dit project. Steach & Dobleye vormen op hun debuutplaat een zeer sterk koppel, waar we ongetwijfeld nog meer van zullen gaan horen.
|
|
Sadistik beschikt over geweldige teksten, die vaak gaan over sombere onderwerpen zoals de dood. De producties sluiten hier naadloos op aan, door hun donkere sound en het weemoedige operagezang.
|
|
Er zijn genoeg hoogtepunten te vinden op All in a Day's Work. Helaas is er voor elk lekker nummer ook een mindere te vinden. Conclusie: aardig geheel, alleen jammer dat er niet wat meer tijd in is gestoken.
|
|
Unfold is typisch zo’n werk waar het cliché van het album dat je meesleept naar exotische oorden voor is uitgevonden. De muziek is continu betoverend en meeslepend en valt maar heel zelden uit de toon.
|
|
Op Emeritus levert de veteraan Scarface veelal oerdegelijk werk af. Jammer is alleen dat hij zijn fijne stem niet gebruikt als basis voor experimenten, maar als tegengif voor inspiratieloosheid.
|
|
|
Wild Cowboys II is niets meer dan een gedateerd album geworden. Sadat X weet met zijn lusteloze flow geen moment te boeien, en op deze manier krijgt de carrière van Sadat X met de welbekende nachtkaars te maken.
|
|
Ondersteund door muzikanten afkomstig van diverse muziekstromingen, rijgt Sage Francis het ene na het andere meeslepende verhaal aan elkaar. Het resultaat is het unieke, alternatieve en hoogpoëtische Li(f)e.
|
|
Er is amper een referentiekader om Horr in te plaatsen en dat maakt het beoordelen van dit album tamelijk lastig. Toch is dit in ieder geval een bijzonder en bovenal vitaal project te noemen.
|
|
De afwisseling tussen rap en spoken-word nummers enerzijds en gezongen nummers anderzijds, maken NiggyTardust! tot een variërende en opwindende plaat. Saul Williams is een uiterst extraverte artiest.
|
|
In de rubriek Afgestoft recenseert Hiphopleeft oude albums die het niet verdienen in de vergetelheid te raken. Deze keer Reality Check, het tweede album van de overleden rapper Seagram.
|
|
|
|