|
De liefhebbers van rauwe straatrap zullen op Welcome to Red Hook Houses goed hun weg kunnen vinden, maar uiteindelijk toch tot de conclusie komen dat het optimale er niet uit is gehaald.
|
|
De producties van Parallel Thought stuwen Da Ol' Jersey Bastard naar een hoog niveau. Helaas kunnen de raps van Tame One hier niet goed bij aansluiten, aangezien zijn flow niet optimaal is.
|
|
De negen nummers van The Bridge smaken naar meer, vooral door de goede lyrics en de lekkere, jazzy beats. Het album is gemaakt om de mensen klaar te stomen voor Brooklynati. Missie geslaagd.
|
|
Tastic laat zien een vaardige MC te zijn die niet onnodig diepzinnig probeert voor te komen, maar zich puur op de flow richt. Echter, deze opvatting is ook gelijk de zwakte van de Alphense rapper.
|
|
Met Killer hebben we met een draak van een album te maken. De plaat duurt veel te lang en de schaarse hoogtepunten zijn op één hand te tellen. Het wordt tijd dat Tech N9ne aan een pensioen gaat denken.
|
|
|
Paper Trail staat bol van de goedkoop klinkende synthesizers en er worden enkele forse flaters geslagen. Het is allemaal te druk en te goedkoop. Pijnlijk voor The King of the South en zijn gebied van herkomst.
|
|
Soms klinkt het trio Tanya Morgan ietwat eentonig, maar boven alles is Brooklynati een lekkere, rustige en soulvolle plaat die altijd wel geluisterd kan worden. Vooral als het zonnetje schijnt.
|
|
Control Freek trapt heerlijk af met enkele typische Westkustelementen, maar Tash gaat te lang door om het complete uur interessant te blijven. Hij rapt veelal in hetzelfde tempo, vergelijkbare verhalen.
|
|
De producties op K.O.D. voelen een stuk frisser aan dan op haar voorganger Killer (2008), en tekstueel is het ook allemaal volwassener geworden. Tech N9ne bouwt met deze plaat gestaag door aan zijn carrière.
|
|
Termanology lost met Politics as Usual de hoge verwachtingen gedeeltelijk in: de producties zitten vrijwel allemaal goed in elkaar en de rapper komt zelf ook goed voor de dag. Helaas komt hij soms wat laks over.
|
|
|
|