Noah's Ark

Door Job Hulsman, 30-11-‘09

Wel, hier het eerste officiële werk van Kraantje Pappie. De 23-jarige rapper is net op de Ark van Jiggy Djé gestapt, en staat op 12 december in De Grote Prijs-finale. Nederland maakte kennis met de Groninger door een volgens sommigen legendarische 101Barz-sessie bij Rotjoch. Ook bracht hij eerder de mixtape Clubvoer uit, en was hij te horen op de EP van Snelle Jelle. Dat Groningen niet stilstaat bewijst ook Kraantje Pappie, nadat eerder dit jaar Blocnotes een album dropte.

Alex van der Zouwen, zoals Kraantje Pappie echt heet, kwam op jonge leeftijd via zijn vader in aanraking met hiphop. Na verdere verdieping maakte hij al snel nummers en deed hij ook verschillende optredens. Dit resulteerde in het winnen van ‘The Before the Fame Awards’, een hoge klassering in de finale van ‘The Sena Performer Awards’ en een uitverkochte releaseparty van de mixtape Clubvoer. Nu Kraantje Pappie ook bij Noah’s Ark is aangesloten gaat het snel met de rapper. Zijn eerste officiële werk komt dan ook verre vanuit het niets: Boulimia, met als ondertitel 'De ik ben vol van mezelf EP’.

De elf tracks tellende plaat is volledig geproduceerd door Slumgullion, een groep producers bestaande uit Dok, Kid Nap en SirOJ. Gastoptredens komen van Ark Boys, Turk, SpaceKees en Jiggy Djé, en ook Abbeye, Kas-M, Bizzey en SirOJ zijn op Boulimia vocaal te horen. De openingstrack, Arbeidersklasse, is direct één van de sterkste nummers. In de track, die eerder ook al te horen was in de 101Barz-sessie, benadrukt Kraantje Pappie dat hij niet uit het niets op het punt - waar hij nu is - is gekomen. “Boy, trek de arbeid niet in twijfel//Het is meer geven dan nemen, dus kijk of je het wil//Neem de stap niet als je twijfelt//Denk niet dat alles voor niets voor je komt”. Ook De Spieghel, waarin SirOJ zowel het refrein als de beat voor zijn rekening neemt, is een sterk nummer. Vooral de productie zorgt voor een hele relaxte sfeer, en Kraantje Pappie weet hier prima raad mee. De MC bewijst op dit nummer over een unieke flow te beschikken, die uitstekend bij de productie past, al klinkt hij soms een beetje monotoon. Ook de beats beginnen naar verloop van tijd te vervelen, ondanks het feit dat er drie verschillende producers aan te pas zijn gekomen.

Punt (met Jiggy Djé) en On Top of the Competitie (met Turk en SpaceKees) zijn de beste tracks op het album, waarop Kraantje Pappie bewijst dat hij weinig tot niets voor de gastrappers onderdoet. Helaas komt dit niveau er op de rest van de EP nauwelijks meer uit. Erg jammer, aangezien Kraantje Pappie bij vlagen wel degelijk bewijst over een heel eigen stijl en flow te beschikken. Verder dient te worden gezegd dat iedere track eigenlijk op hetzelfde neerkomt, en je de rapper - op zijn debuutplaat - nauwelijks leert kennen. Het zijn louter oppervlakkige teksten over zichzelf, of over helemaal niets. Inhoudelijk stelt het weinig voor en ook de beats variëren eigenlijk te weinig om het werk echt interessant te maken. Een enkele productie is zelfs irritant. De beat van het tweede nummer, ’T Voelt Lekker, wordt in het refrein bijvoorbeeld gedomineerd door uitermate irritante toeters. Verder is het uitermate storend dat Kraantje Pappie steeds ‘vol van zichzelf’ is. Op de gelijknamige track resulteert dit zelfs in een verschrikkelijk irritant refrein. Je krijgt snel het idee dat Kraan het allemaal wel erg serieus meent, en dit is storend.

Hoewel Kraantje Pappie op Boulimia geen constant niveau bereikt, is de plaat niet zo slecht. Je merkt alleen dat Kraantje Pappie meer in zijn mars heeft, dan hij op Boulimia tentoonspreidt. Lang niet elke beat is voor de rapper geschikt, en op dit gebied valt dus nog winst te behalen. Ook valt het op dat de gastbijdrages eigenlijk de hoogtepunten van de plaat vormen. Inhoudelijk stelt de plaat daarbij eigenlijk nagenoeg niets voor. Wellicht dat zijn werk meer gaat boeien als de rapper dit in de toekomst verandert, anders wordt het wel erg lastig om de man serieus te nemen. Wie de sessie op www.101tv.nl heeft gezien zal dan ook snel het gevoel krijgen dat dit werk wat is afgeraffeld, en de man in principe veel meer in zijn mars heeft. Toch jammer, aangezien de geschiedenis uitwijst dat het eerste werk toch vaak toonaangevend is voor de rest van een carrière. Kijk naar Reasonable Doubt, Illmatic, Binnenlandse Funk, Noah’s Ark, en zo kun je nog wel even doorgaan. Aangezien er ook een aantal sterke tracks op de plaat staat krijgt Kraantje Pappie het voordeel van de twijfel. Maar de rapper kan veel meer, dat gevoel blijft overheersen.