Door Rob van den Aker, 14-7-‘12

Beeld: Jelmer de Haas (eerste foto), Rink Hof (tweede foto)

De vijftig liefhebbers die negen euro hebben neergelegd voor de liveshow van Doomtree krijgen ouderwets waar voor hun geld. In een intieme sfeer rappen vijf Doomtree-leden anderhalf uur lang met veel kracht en passie nummers als Bolt Cutter, Little Mercy en Bangarang. Een authentieke hiphopervaring.

Een slordige drie jaar geleden voerde P.O.S in de Melkweg voor zo’n vijftig toeschouwers een liveshow op. In de tussentijd heeft hij, samen met het collectief Doomtree, aardig aan de weg getimmerd binnen het undergroundlandschap van de hiphop. Na onder meer aardig ontvangen releases van Dessa, Sims, P.O.S zelf en het vorig jaar verschenen No Kings van de gehele groep, is het nu tijd om Nederland opnieuw voor een optreden aan te doen. Utrecht ditmaal - Tivoli de Helling - met de talentvolle Fotosynthese in het voorprogramma. En toch is het (helaas) niet gelukt om meer toeschouwers naar de show te lokken: zo’n dertig liefhebbers zien Fotosynthese zichzelf in het zweet werken, en in de tijd dat Doomtree de zaal binnenkomt zijn dat er een kleine vijftig geworden.

Met voornamelijk nummers van zijn recente plaat Los probeert Fotosynthese het wat oudere publiek in beweging te krijgen. Een handjevol mensen die zo nu en dan een hand de lucht insteekt, in een gekke bui even staat te springen of enkele woorden met de Bredanaar meeroept is het gevolg. De in ruitjesblousen gehulde, baarddraagende indieliefhebbers zijn kennelijk niet bekend genoeg met het oeuvre van de jonge rapper. En terwijl Fotosynthese met zijn frisse brag & boastraps een goed verstaanbaar voorprogramma aflevert, soms wat onhandige maar aandoenlijke aan-elkaar-praatjes verkoopt en een sympathieke verschijning op het podium is, mag het duidelijk zijn dat iedereen in de kleine Tivoli-zaal voor de hoofdact is gekomen.

Want wanneer Doomtree de planken betreedt, en met een beetje fantasie het toeschouwersaantal is verdubbeld, is het duidelijk dat iedereen wel degelijk zin heeft in een feestje. En niet alleen de hiphopfans, ook Doomtree is ervoor in de zaal plat te spelen. Om dat te bewerkstelligen wordt het podium al na enkele seconden verlaten om onder aanvoering van Dessa en P.O.S tussen het publiek, dat een kring vormt, in te staan. Waardoor het ouderwetse hiphopcyphergevoel naar boven komt. Één voor één komen de rappers naar voren om coupletten van tracks als Bolt Cutter, Little Mercy en Bangarang met veel passie en uit volle borst te rappen.

Daarmee is het optreden weliswaar niet verrassend - drie jaar geleden ging P.O.S ook tussen het publiek staan - maar wel bijzonder. De intimiteit zorgt voor een warme sfeer en doordat de nummers steeds volledig en vrijwel foutloos worden gespeeld is het duidelijk dat het hier vijf begenadigde rappers betreft. Dessa maakt daarbij de meeste indruk door krachtige raps af te wisselen met fraaie melodieuze zang, terwijl P.O.S het gezelschap met gekke danspasjes aanvoert.

Voor slechts negen euro hadden jullie ook aanwezig kunnen zijn bij deze authentieke hiphopervaring. Want dat er slechts tientallen supporters bij de avond aanwezig zijn is teleurstellend. De vijf Doomtree-leden, die na afloop goed aanspreekbaar zijn bij de merchandise-stand, verdienen beter dan dit. Dus mocht Doomtree, of één van de leden, de volgende keer weer in Nederland optreden dan is het meer dan de moeite waard om er naartoe te gaan. Zoveel is er op een sombere doordeweekse dag nu ook weer niet op de televisie.