Dying Giraffe Recordings

Door Sjoerd Verest, 24-6-‘10

Macronizm debuteerde in 2007 officieel met het album Alternaïef en dropt met Alter Ego dus al haar tweede album. Desalniettemin is de zevenman tellende formatie uit Eindhoven en haar frontman Macro nog relatief onbekend in hiphopland. Alter Ego is dan ook geen stereotiepe hiphopplaat, maar een album met een mengeling van vele genres waarbij hiphop de boventoon voert. Het geeft een origineel resultaat, dat niet alleen in de muziek zelf zit, maar ook in muziekexterne zaken en de teksten. Zo staat op de tracklist een nummer dat een bewerking vormt van Remco Camperts gedicht De Jongeling en prijkt zelfs een motto (“De mensheid maakt haar tijden, het individu doet wat de tijd hem eist”) uit Bordewijks Karakter op de binnenkant van het hoesje en de inhoud van dit boek is eigenlijk kenmerkend voor Alter Ego. Want karakter bevat het album genoeg, alleen de muzikale kwaliteit laat af en toe te wensen over.

Het begin is veelbelovend. Ervaringsgezind, Vragen en vooral Jantje Lacht, Jantje Huilt zijn prima nummers met een lekkere beat en flow. Dit soort beats en flows beginnen na deze spetterende opening echter langzaamaan te vervelen. De originaliteit van de muziek is af en toe onder de maat, waardoor de Brabantse tongval van rapper Macro wat irritant begint te worden. Het ritme en de manier van rappen is constant min of meer hetzelfde, wat ervoor zorgt dat het lastig is een nummer of vier achter elkaar te beluisteren. De muziek begint dan te irriteren, alhoewel de nummers één op één goed te beluisteren zijn. Het enige nummer dat het hoge niveau van de Ervaringsgezind, Jantje Lacht, Jantje Huilt en Vragen echt kan bijbenen is Vlucht.

De teksten van Alter Ego zijn wel het gehele album van hoog niveau. Bekende zaken als overvallen, wiet en bitches worden achterwege gelaten, en (abstracte) serieuze onderwerpen als het leven, die bovendien op een prachtige manier zijn opgeschreven, krijgen de aandacht. In Ervaringsgezind wordt dit al gelijk duidelijk: "Beseffen wat je hebt maakt de kleine waarden groot//Iemand die altijd op water loopt staat in feite toch te kijken naar de boot." Hoewel interpretatie in het algemeen natuurlijk meerdere wegen naar Rome kent, kan hier een prachtige incorporatie van het motto in de tekst worden gelezen. In de eerste regel komt zowel de oncontroleerbaarheid als het beheren en sturen van het eigen leven terug, wat in feite ook in het motto gebeurd (''Het individu doet wat de tijd hem eist''). Deze paradox wordt afgesloten met een verwijzing naar de Bijbel. De grootsheid Jezus (het lopen over water) staat toch te kijken naar de eenvoudigheid van de boot, waar mijns inziens de ark van Noach mee wordt bedoeld. Er is dus een bepaalde waardering de soberheid van het leven te benadrukken, zoals een kleine eeuw eerder ook in Karakter gebeurde. De teksten zouden zo voor poëzie door kunnen gaan, omdat er zoveel meer onder verborgen ligt. Het bewerkte gedicht van Campert valt dan ook helemaal niet op tussen de andere nummers, omdat bijna elk nummer een tekstueel meesterwerk aflevert. En dat kan ook het enigszins teleurstellende muzikale niveau verklaren, want door de grote nadruk op de tekst is het (kunnen) rappen van deze tekst op de achtergrond belandt.

Macronizm heeft met Alter Ego een plaat gemaakt om trots op te zijn. De legio stijlen, waarvan hiphop de boventoon voert, zorgt zeker voor een bepaalde verfrissing, alleen is het te weinig in muzikale kwaliteit omgezet. Het is vaak te geforceerd serieus, waardoor de verveling toeslaat, ondanks dat de mengeling van genres origineel is. De teksten mogen dan werkelijk zalig zijn; het gaat soms ten koste van de muziek. De monotone flow van Macro en het ritme van de beat zorgen er daarnaast voor dat luisteren zelfs enigszins vervelend wordt, waardoor de teksten juist niet goed tot hun recht komen. Dit alles maakt Alter Ego een redelijke plaat, waar vooral op productioneel gebied eigenlijk veel meer in had gezeten.