iHipHop

Door Harco van Marion, 23-9-‘11

Wietrap - een vorm van hiphopmuziek die tekstueel grotendeels over wiet en haar bijkomstigheden gaat - zit de laatste jaren in de lift. Artiesten als Wiz Khalifa en Curren$y bliezen het genre nieuw leven in door middel van hun hypnotiserende stemgeluid en zweverige producties. Veel artiesten volgden het door hun gezette voorbeeld, zo ook Smoke DZA. Waar hij voor zijn solocarrière nog rauwe New York-hiphop maakte met rapper Numbers, bracht hij ten tijde van zijn debuutmixtape in 2009 vooral de luchtige vibe ten gehore die we al kenden van Khalifa en Curren$y. Inmiddels zijn we bijna twee jaar en vier mixtapes verder en heeft DZA ruimschoots de tijd gehad om zijn kunstje te kunnen perfectioneren voor zijn debuutalbum Rolling Stoned.

Voor wie nog nooit eerder een Smoke DZA-plaat heeft opgezet, is het eerste dat opvalt het aantal gastbijdrages: op twaalf tracks krijgt de rapper hulp van maar liefst elf artiesten. Voor een DZA-project is dat vrij normaal. Je kunt zijn releases het best vergelijken met een rooksessie met vrienden; daarbij krijgt iedereen vrijwel allemaal even lang de tijd om van een joint te roken. Als gevolg bevat Rolling Stoned niet meer dan vier solotracks en tellen vrijwel alle overige nummers maar één verse van de gastheer. Veertig minuten aan Smoke DZA is misschien wat aan de lange kant omdat zijn trage, laidback flow en schelle stemgeluid op den duur nogal monotoon klinken. De rapper weet met het grote scala aan gastartiesten dan ook een mooie balans te vinden tussen de verschillende stemgeluiden en flows die de luisteraar krijgt voorgeschoteld.

Door de verschillende gastartiesten van passende instrumentaties te voorzien, is er op het productionele vlak ook van alles te beleven. Snellere rappers als Fiend en Big Sant worden op Notorious voorzien van een soulvolle, door een gitaar gedreven, uptempo beat, terwijl het ontzettend trage en dreigende 4 Loko (met jeugdsensatie ASAP Rocky op het refrein) een haast chopped-and-screwed-gevoel heeft. Een ander hoogtepunt is het verhalende On the Corner - met zuidelijke zwaargewichten Bun B en Big K.R.I.T. - begeleid door opzwepende strijkers en diepe snaredrums. Al komt het verhaal dat de Kushedgod probeert te vertellen over een basketbalspeler die op het verkeerde pad belandt niet helemaal uit de verf, omdat gastrapper Bun B niet doorpakt met het verhaal wat DZA ons voorschotelt. Klapstuk Personal Party heeft DZA voor het laatst bewaard. De zachte pianoriedeltjes en de lieve vocalsample zetten een uitermate dromerige sfeer neer waar Curren$y en Smoke DZA wel raad mee weten.

Het eerdergenoemde On the Corner is het enige nummer dat qua tekst enigszins afwijkt van DZA’s gebruikelijke onderwerpen. Rolling Stoned zet je dan ook niet op voor haar daverende teksten, maar vanwege de (stoner)sfeer die artiesten als Smoke DZA weten neer te zetten. “Ain’t shit changed, still George Kush, still need eight lungs to come puff with me” is een perfect voorbeeld van wat je tekstueel van de rapper kan verwachten: een combinatie van borstklopperij en raps over wiet. En zolang Smoke DZA diezelfde George Kush blijft, ben ik in ieder geval tevreden.