Stones Throw

Door Rob van den Aker, 13-8-‘12

Strong Arm Steady (SAS) is niet een hiphopgroep die een geheel album kan boeien. Daarvoor rappen de drie leden van de formatie te stroef en eentonig. Toch is het vrijwel altijd de moeite waard om hun albums minimaal één keer af te spelen. Er staat tot nu toe altijd tenminste één memorabele track op die de rest van het jaar bijblijft. Op In Search of Stoney Jackson (2009) was dat bijvoorbeeld de door Madlib geproduceerde soulvolle single Best of Times, en op de voorgaande plaat de sinistere track When Darkness Falls (2011). Staat op het volledig door Statik Selektah geproduceerde Stereotype ook weer een nummer van dergelijke kwaliteit?

Een vraag die helaas met nee moet worden beantwoord. En wat dan overblijft is een taai album waar nauwelijks door te komen is. De veelal synthgeoriënteerde beats van Statik Selektah komen soms op een fijne manier dreigend over, maar worden vrijwel altijd verpest door de trage, hakkelige flows van Krondon, Phil the Agony en Mitchy Slick. Neem bijvoorbeeld het voor Stereotype kenmerkende nummer Premium waar snelle keyboardklanken en even vlugge drumklappen de productie vormen. Waar een dergelijke beat goed zou passen bij een snelle, agressieve rapper, vullen de drie rappers van SAS de track met veel stiltes, herhalingen, onscherpe intonatie en vervelende brag & boastteksten zoals “All heads, all fast, nigga what you’re shitting on//Me and niggas like you, never get along.”

En waar op voorgaande albums begenadigde MC’s als Black Thought, Game, Talib Kweli en Phonte gastbijdrages leverden, moet Stereotype het doen met rappers die het niveau van de drie SAS-heren niet ontstijgen. Of - zoals in het geval van David Banner en de Black Hippy-leden - rappers die simpelweg niet hun best lijken te doen een waardig couplet af te leveren en daardoor behoorlijk ongeïnspireerd overkomen.

En dus is dit de eerste plaat van Strong Arm Steady die met een gerust hart door de hiphopliefhebber kan worden overgeslagen. Hoewel er zo nu en dan nog een leuke beat van Statik Selektah is te bespeuren, valt Stereotype vooral op vanwege haar zwakke raps en bij vlagen tenenkrommende opschepteksten. Wat dat betreft doen de heren de albumnaam eer aan. Iedereen die niet beter weet en per ongeluk van Stereotype een noot opvangt zal niet veel meer dan standaardhiphop horen en zich afvragen waarom deze hobbyisten studiotijd hebben gekregen.